Jahier Piero

Uit: La Voce

De Italiaanse schrijver Piero Jahier werd geboren op 11 april 1884 in Genua en overleed in Florence op 10 september 1966. Zijn vader was een protestantse dominee die in 1897 zelfmoord pleegde. Zijn moeder keerde daarop met haar zes kinderen terug naar haar geboortestad Florence. Piero studeerde na het lyceum twee jaar protestantse theologie, maar onderbrak zijn studie om het gezin financieel te ondersteunen.  Hij huwde in 1910 en kreeg met zijn vrouw vier zonen.  In 1911 studeerde hij af in de rechten. Hij nam als vrijwilliger deel aan de eerste wereldoorlog. Jahier werkte tijdens zijn leven bij de Italiaanse spoorwegen.

Literair werk

In 1909 maakte kennis met Giuseppe Prezzolini en de kring rond het tijdschrift La Voce. Tot begin jaren twintig publiceerde hij poëzie, prosa en schreef recenties. Zijn poëzie kenmerkt zich door een religieuze en profetische toonzetting.

Zijn Ragazzo uit 1919 wordt als zijn best geslaagde roman beschouwd. Nog in 2016 kwam er een kritische editie op de markt. Enkele jaren voor zijn dood redigeerde zijn verzamelde werken in drie delen. Postuum verscheen een vierde deel.

Fascisme

Tijdens het regiem van Mussolini deed Jahier er het zwijgen toe. Het aanbod van Mussolini om het dagblad Popolo d’Italia te leiden, sloeg af. Voor zijn antifascisme werd hij vervolgd en opgesloten.

Na de tweede wereldorlog

Na de oorlog behaalde Jahier ook nog academische graad in de Franse taal en letterkunde. Hij vertaalde onder meer Paul Claudel in het Italiaans.

Wikipedia Italiaans