Muizenissen van gouverneur Luca Zaia

‘Iedereen heeft ze gezien, de Chinezen die levende muizen en dergelijke eten.’

Deze weinig diplomatieke uitspraak kon men op 29 februari 2020 horen op een Italiaanse locale TV-zender. De auteursrechten ervan zijn het onvervreemdbare eigendom van de gouverneur van de regio Veneto. Hij werd geïnterviewd over de gang van zaken rond het coronavirus in de 5 miljoen inwoners tellende regio, waarvan hij de politieke leiding heeft. Zijn naam is Luca Zaia. Hij behoort tot de vooraanstaande politici van de Lega. Zijn politieke baas is Matteo Salvini.

De dag erna gaf hij het volgende commentaar op de wassende stroom van verontwaardigde reacties: ‘Ik geef toe de zin niet zo gelukkig gekozen was … als iemand zich erdoor gekwetst voelt, dan mijn excuses daarvoor’. Hij voegde eraan toe: ‘Het was niet mijn bedoeling te generaliseren…’

Arthur van Schendel schreef ooit: ‘… je zit weer te piekeren, over muizenissen zonder grond.’ Van Schendel heeft voor en tijdens de tweede wereldoorlog in Italië gewoond. Wie weet wat hij over Zaia’s weerzinwekkende uitlating zou hebben gedacht. Hij heeft immers gezien waartoe op superioriteitsdenken gebaseerde uitspraken kunnen leiden: stimatisering, isolatie, uitsluiting en geweld.

Enige dagen eerder, op 24 februari, werd in Como een bejaarde Chinese heer op straat aangevallen door twee Italiaanse jongens van  15  of 16 jaar. Zij werden door een Italiaanse veertiger aangepakt en maakten zich vliegensvlug uit de voeten.

Noot.
Dit is het fragment van één minuut en tien seconden uit het genoemde interview: TV uitzending van Antenna3 (Italiaans). En dit is de zin in de contekst:

«L’igiene che ha il nostro popolo, i veneti e i cittadini italiani, e la nostra formazione culturale ci portano a farci la doccia, lavarci spesso le mani e stare attenti alla pulizia e all’alimentazione. E’ un fatto culturale. La Cina ha pagato a caro prezzo quest’aspetto. In fondo li abbiamo visti tutti mangiare topi vivi e altre robe del genere.»

Wikipedia heeft een pagina (Eng.) over hem (de Nederlandse is lang niet bijgewerkt).

Fanny Blankers-Koen: een onbekende foto uit 1950

Een paar dagen geleden kreeg ik een oud exemplaar van het maandblad Le Vie d’Italia van de Touring Club Italiano (TCI) onder ogen. De TCI is zeg maar de Italiaanse ANWB en werd opgericht in 1894. Het een bloeiende organisatie gebleven. In 1937 werd tijdens het bewind van Mussolini een kruistocht tegen de buitenlandse namen en termen gehouden en natuurlijk kwam ook de TCI in het vizier. De naam werd veranderd in: Consociazione Turistica Italiana, het eerste woord te vertalen met bijvoorbeeld maatschap of associatie.

Jaargang LVI, n. 19, december 1950.

Het tijdschrift Le Vie d’Italia, De Wegen van Italië, verscheen tussen 1917 en 1968. Na een korte onderbreking van 1943 tot 1945 kwam het in januari 1946 weer op de markt en werd een groot succes, niet in de laatste plaats door de krachtige economische vooruitgang van de jaren 50 en 60 waarin vooral FIAT een groot aandeel leverde.

In het decembernummer dat ik doorbladerde, vond ik een artikel van Bruno Roghi over de Europese zomerspelen van 1950 in Brussel. De auteur bespreekt uitsluitend de grote prestaties van de Italiaanse atleten. Het artikel is rijk geïllustreerd met acht foto’s waaronder deze op pagina 1394:

Het onderschrift bij deze foto luidt: “De Nederlandse Fanny Blankers-Koen, ook wel genoemd de vliegende moeder, heeft in Brussel haar bijzondere talent nog eens getoond. Zij ontvangt gelukwensen van de Italiaan Consolini.”

De Italiaanse atleet Adolfo Consolini (1917-1969) excelleerde in het discuswerpen en is in dit land een beroemdheid.

Al bladerend viel mijn oog op het onderschrift bij de foto en de naam van de Nederlandse atlete, die ik mij alleen maar herinnerde omdat mijn vader – zelf een sportiveling – van zijn onbegrensde bewondering voor haar altijd met kracht had kond gedaan. Het bijschrift onder de foto vond ik nogal vreemd, want de atlete wordt aangeduid met de woorden ‘la mamma volante’, de vliegende moeder. In het Italiaans wordt het bijvoeglijk naamwoord ‘vliegende’ (volante) weliswaar vrij vaak geassocieerd met ‘olandese’ – een verwijzijng naar de populaire opera – en verbaasde mij niet, maar waarom ‘mamma’? Ik kon mij daar in deze context niets bij voorstellen en ben op zoek gegaan naar een verklaring. Zoals vaak het geval is, bracht wikipedia uitkomst: aan beide atleten worden in een flink aantal talen uitgebreide pagina’s gewijd waaruit ik het volgende heb opgestoken.

De bijnaam ‘De vliegende huisvrouw’ werd haar toegedicht omdat zij na de bevalling van haar tweede kind binnen enkele maanden weer begon met trainen en ook deelnam aan wedstrijden. In het Engels werd zij met ‘The Flying Housewife’ aangeduid, en in het Italiaans werd dat ‘La mamma volante’, de huisvrouw was tot moeder geworden. Ik vond ook nog het verkleinwoord ‘mammina’, dat staat voor moedertje. Vooral met het gebruik van dit laatste Italiaanse woord laat je weten hoeveel je van haar houdt.

Ik neem aan dat deze foto in Nederland onbekend is. Hopelijk doe ik er iemand – behalve postuum mijn vader – een plezier mee.